Przebieg porodu podzielony jest na kilka okresów, w których noworodek ma czas aby przygotować się do życia w innym środowisku.
Pierwszy etap to skurcze rozwierające będące słabymi skurczami macicy. Następuje obrócenie sie płodu grzbietem do góry. W trakcie trwania porodu skórcze stają się silniejsze i dłuższe a przerwy między nimi krótsze. Wskutek ucisku płodu i wód płodowych zaczyna rozwierać się szyjka macicy i płód przedostaje się do dróg rodnych.
Następnym etapem porodu są skurcze i parcia wypierające płód. Po odejściu wód płodowych następują bardzo silne parcia. Bóle i parcia porodowe występują często, a przerwy trwają kilka sekund.
Trzecim etapem jest poród właściwy czyli tzw. okres bólów partych - wypieranie płodu.
Rozpoczyna się on od momentu całkowitego otwarcia szyjki macicy do urodzenia źrebięcia. Głowa noworodka przy porodzie właściwym leży zazwyczaj na przednich nogach. W momencie przechodzenia główki przez szyjkę macicy następują bardzo silne bóle. W tym momencie klacz może przekręcać się na brzuch lub wstawać. Wychodząca na zewnątrz część owodni (błona płodowa otaczająca płód, wewnątrz której znajduje się płyn owodniowy łagodzący wstrząsy i urazy z zewnątrz) zostaje przerwana i źrebię wydostaje się na zewnątrz. Pępowina ulega przerwaniu w momencie gdy klacz wstaje lub gdy stoi w trakcie porodu, pod wpływem ciężaru noworodka. Jeśli natomiast nie zostanie przerwana naturalnie należy ją podwiązać i odciąć. Po tym etapie następuje kilkuminutowa przerwa a następnie pojawiają się krótkie bóle, w trakcie których następuje wydalenie błon płodowych. Łożysko wydalone może być razem ze źrebięciem lub kilkanaście minut później. Na tym etapie poród jest zakończony.